Menu

DLT’deki Oğuzca Özellikler – 2

Bir önceki yazımızda Divan-ı Lügati’t Türk ve dönemi hakkında kısa bilgi vermiştik. Bu yazıda da asıl konumuz olan Oğuzca Özelliklere geçeceğiz.

Özellikler:

  • Oğuzcada söz başındaki k’ler g olur:    k>g  :   kök>gök      kir->gir-      kel->gel-
  • Söz başındaki t’ler d olur.                       t>d  :  tag>dag      teniz>deniz         tiş>diş 
  • Söz içinde ve sonundaki d’ler y olur.   d>y  : adak>ayak,        kod->koy-             bod>boy 
  • Söz başındaki b bazen düşer bazen v olur. b>v/Ø           bol->ol-       ber-/ver-        bar-/var-     eb>ev
  • Birden fazla heceli kelimelerde söz sonunda -g düşer.     g>Ø     yaşlıg>yaşlu   kapıg>kapu   kelgen>gelen

Zeynep Korkmaz bu 5 özelliğin Eski Türkçeden sonra çeşitli evrelerde meydana gelen ses değişimleri olduğunu, bunun Eski Türkçedeki Oğuzca belirtiler arasında sayılamayacağını söyler. (bkz. Eski Türkçedeki Oğuzca Belirtiler)

Dolayısıyla bunları sonraki dönem eserlerde görülen belirtiler olarak kabul edebiliriz.

Bu sitedeki yazı, görsel ve diğer tüm materyaller telif hakkı kapsamında olup lisansı ile korunmaktadır. TürkDili.com site yönetiminin yazılı izni olmadan materyallerin tamamının veya bir kısmının kopyalanması, dağıtılması, başka mecralarda yayınlanması suç teşkil eder.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir